Neon Genesis Evangelion hakkında ne düşünüyorsun?

[siyah]

birbirine girmiş ruh hallerinin daha iyi tasvir edildiği bir anime daha olamaz sanırım.
Evangelion u değerlendirirken nerden bakıldığı önemli...
sanrımış olabilirim ama hepsi ya tek bi kişi ise?

hayatın anlamını bulmadım ama iyi ki varsın Eva.

[Akuma_Blade]

Bu konudaki görüşümü farklı mekanlarda daha önce 1-2 kez yazmışımdır ama yeniden yazayım bari.

NGE'yi ilk izleyişim bundan yaklaşık 9 yıl öncesine denk geliyor, o sıralar NGE 5. yaşını kutluyor, ufaktan ufaktan Manga'sı (Yoshiyuki Sadamoto'nunki) su yüzüne çıkmaya başlamış ve biz de kendimizi NGE'de "ne umduk ne bulduk" konulu tartışmalar yaparken buluyoruz. Açıkçası benim NGE'ye bakışım pek iç açıcı değildi çünkü en baştan seriyi izlemeden önce, gaza getiren tanıtım yazıları ve yüksek puanlar, elde herhangi bir kritik olmaması gibi nedenlerle seriye haftada 1 bölüm olmak üzere bir tempoda başlayıp "istikrarsız" bir seri ile karşılaşmıştım. (Tabii ilk izlenimimde, NGE'nin ilk ÖSS yılımda izlenmiş bir Anime olmasının payı da var)

1-7 arası bölümleri kanımca hikayenin en ideal haliydi ve "hikaye böyle devam edecekse, bu serinin hakkı en az 50 bölümdür" demiştim. Gerçi bunu benim Asuka ve Rei'nin bir fan'ı olmayışıma da bağlayabilirsiniz ama "Asuka Strikes" akabindeki birkaç bölümü (8-10) hikayeye hiç yoktan bir eğlence faktörü koyma çabası olarak anlamıştım (Double Rider Kick'i izah etmenin başka bir açıklaması yoktur sanırım) neyse ki 11-21 arası tüm bölümleri eleştirmeden kabullencek denli sevmiştim. Öyle ki, 17-19 arası bölümler şu an için bile benim için apayrı bir yere sahip olacak denli güzeldir. Ama sonrası... kanımca en olmaması gereken bölümler şeklinde devam edip bittiler. Artık tüm hikaye, Rei-Asuka-Shinji trio'sunun monologları durumundaydı, öyle ki, cevaplar değil salt monologlar alıyorduk sadece. Shinji'nin emo bir mesih adayı noktasına ilerlemesi apayrı bir konu tabii ki ama beni en üzen şey, belki de tarihin en güzel yan karakter kadrosundan birisinin son birkaç bölüm itibariyle neredeyse figüranlardan farklı olmayışı idi. Dolayısıyla 25-26'yı bitirebilmek için hayatımdaki en zor çabalardan birisini vermem gerekti. End of Evangelion'a bu izlenimlerle başladım ve bitirdim. Yaptığım şey, 18 ve 19'da olduğu gibi bilgisayarı kapatmak, kendimi kanepeye atmak ve 1 saat boyunca hiçbirşey düşünmemek için öylece tavana bakmak olmuştur. Belki sebebini hala bilmiyorum ama TV serisinin bitişine nazaran başarılı bir final olarak görmüşümdür End of Evangelion'u, ama serideki istikrarsız ilerlemeden dolayı bir bütün olarak NGE'ye baktığımda şimdiye dek ne tümden iyi, ne de tüm vasat bir seri görmedim. Serinin genelini anlamadığımdan filan değil (hoş, Gendou'nun avucunun içinde tuttuğu şey gibi 1-2 noktayı seride hiç anlatılmadığı halde dedikodu boyutunda sağdan soldan duyduğuklarımla aslında yanlış bildiğimi öğrenmiştim) ama sırf bu yapay bir "rahatsızlık" hisiyatından dolayı -biraz farklı bir şekilde bende Cowboy Bebop, Serial Experiments Lain, Boogiepop Phantom, Texhnolyze ve en son Ergo Proxy'den sonra da olduğu üzere- seriyi 2. bir kere izlemeyip arşive kaldırdım. Bu "yapay rahatsızlık" hissiyatına izlediğim ANimelerin sayıca artması ve buna bağlı olarak kısa süre sonra, Ideon'dan Gundam'a dek birçok klasiğin NGE üzerindeki izlerini daha fazla hissedişim, ayrıca buna kontrast oluşturan şekilde GAINAX'ın artık "suyunun suyunun suyu" şeklinde izah edebileceğim şekilde serinin üzerinden her şekilde para kaldırmayı seçen bir franchise yönetimi kullanmayı seçmiş olmasının da payı büyüktü. Bu nedenle şimdiye dek ek Manga'larının hiçbirisi okumadım, hiçbir oyununu oynama isteği duymadım, hiçbir figürü vs edinmek istemedim. Dolayısıyla ileride 2. bir kere izlemek ister miyim, tam emin değilim ama büyük ihtimalle, hayır. Sanırım -bende yaşattığı tüm unutulmaz anlara rağmen- bu seriyi asla yeniden izlemek istemiyorum.

Hal böyleyken Rebuild of Evangelion quadrilogy'sinin başlaması başta bende en ufak heyecan uyandırmadı dersem bu pek de yalan olmaz. (Öyle ki, 1. filmi bundan 6. ay öncesine dek izlemiş değildim) 2. filmin kopardığı hararetli başarı ile en azından üzerinde eleştiri yapabilecek bir fikir oluşması için 1. filme başladığımda -özellikle de 2. filmi izlediğimde- bende sabitlenen düşünce şudur ki aslında Rebuild of Evangelion'ların bizim beğenip beğenmediğimizi hala tartıştığımız TV serisiyle hiçbir alakası yok. Gerçi hala EVA'lar, Angel'ler, paralel rollerini oynayan karakterler var gerçi ama bunları bağlayan yorum sanki tamamen farklı bir hissiyata hitap ediyor gibime geldi. Nasıl diyeyim, sanki bundan 9 yıl önce, NGE'yi daha izlemeden kafamda canlandırdığım NGE gerek konsept gerekse pratogonist karakterlerin olay içindeki duşunun belli bir sınırın içinde kalması yönüyle aynen karşımdaydı ama gerisi açısından sanki yüksek bütçeli bir blockbuster izliyor gibi bir izlenim edinmiştim. Biraz düşündüğümde aslında bunun bir "yönetmen yorgunluğu" ile fazla bağlantılı olduğunu düşünüyorum. (Daha ziyade "erken yorgunluk" diyebileceğimiz bu tabiri daha uzun açabilmek, anlatabilmek isterdim ama belki sonraki edit'e... Zira şu an aklıma Ghost in the Shell'den yıllar sonra Innocence'yi izlediğimde geçirdiğim müthiş hayal kırıklığı yada Zeta Gundam TV serisini izledikten 4-5 yıl sonra film üçlemesini izleyip "Hayır! Benim kendime ait hissettiğim o seri, bu değil!" tepkimden ziyade aklıma bu konuyla bağlantılı gösterebileceğim birşey gelmiyor) İlk serideki işlenmeye çalışılan tüm o ergenleşme sürecinden insanın hayatta kalma hissiyatına kadarki herşey filmlerde yine olsa da bunları TV serisinin boyutunda hissetmiyoruz. Bu "hafif" hissiyat çoğu zaman gözden çarpmayan trivial detaylara da yansıyor. Örneğin savaş sahnelerinde en ufak detaydan bile kaçınılmazken EVA 02'nin savaş alanına değin uçakla getirilmesi ama arada bir kablo olmamasına rağmen EVA'yla savaşabilmesi (tabii EVA uçağa yükleniyor, uçak olay mahaline geliyor, batarya uçaktaysa uçak tüm NERV'deki enerji stoğunu nasıl tutuyor vs bir de bunlar var), TV serisinde belki de en sevdiğim detaylar olan 4. ve 5. Angel'in Core'lerinin trenlere yüklenip götürüldüğü sahneler (filmlerde göremiyoruz zira Angel ölünce Core'u da transit "kana" dönüşüp dağılıyor), EVA 03 ile 01'in trajik savaşı (ki sonuç belki dramatik ama eyepatch ile bize zafer işareti yapan Asuka'yı gördükten sonra sonuç hiçbir şekilde trajik değil) ve Mari'nin girdiği tüm saldırılar/2. filmde görünen ilk 2 Angel savaşının -kanımca- sadece birer "şakadan" ibaretken TV serisinin ortama en uyan Angel savaşlarının belki de hiç yoktan tamamının atlanması... Belki çoğu kişi için sıkıcı denli bile olsa ben MAGI'nin istila edildiği, Shinji'nin Leliel'in içinde mahsur kaldığı, "bölüm duruşu" olarak sevmesem bile EVA 02'nin Gaghiel ile savaşını yine görebildiğim, TV serisinin aksine EVA 04'ü savaşta da görebileceğimiz, Manga yorumuna nispeten daha fazla hatırlanabilir referansa sahip... vs bir Rebuild of Evangelion serisi isterdim. Sanırım belki de GAINAX için ya çok fazla ya yanlış yönde şeyler umuyorum. (Gerçi 18. bölümdeki diyalog da atlanmasaymış Kaji'nin bu filmle çok daha oturaklı bir karakter halini alacağını söylemezsem kendimle çelişirim, ayrıca duruş olarak Mari karakterini Asuka, Rei ve Shinji gibi ekstrem uçtaki karakterlere göre son derece dengeli ve güzel bir ekleme olarak buldum. Burasını inkar edersem kendimle çelişirim!)

Tüm eksilerine ve bende uyandırdığı tüm o hayal kırıklıklarına rağmen NGE'nin bir klasik olduğunu yadsıyamam ama sevebilmek için tek yapılması gereken şey sanırım bu yapıtı eleştirmeden, karşılaştırmadan, olduğu gibi kabul etmek. Bir arkadaşımın seri üzerine söylediklerinden hareketle, ben de demek isterim ki: Öneri olarak verebileceğim tek şey, kesinlikle sınav zamanı izlememeniz ve bölümler arasına en az 1-2 hafta ara koyarak izlemeniz olacaktır. Kendinizi iyi hissediyorsanız da, Evangelion'un yegane etkisi canınızı giderek daha fazla sıkmak olacaktır. Önceden izlediyseniz ve cevaplar arıyorsanız da ikinci seferde alacağınız yanıtlardan daha fazla soru ile karşılaşacaksınız. Ama eğer zaten canınız sıkılıyorsa, bazı olaylardan ötürü çıkmazlardaysanız ve giderek yanlızlaştığınızı hissediyorsanız bu seri size çıkış yolu, cesaret ve bazı yanıtlar verebilir.

Sadeleştirirsek, yıllar önce beklediğim konsepti kabataslak açıdan da olsa veren şeyin TV değil de filmler olmasına karşın son tahlilde Rebuild of Evangelion'un kanımca asla ve katta NGE olmadığı. ama yine de kırdığı tüm o rekorları kat be kat hakedecek bir emek ürünü olması. Ve bahsettiğimiz "gerçek" NGE'nin de aynı zamanda -yıllar sonra benim için bile- beklentilere kontrast oluşturan düzeyde farklı sonuçlarla karşılaşıp pişmanlıklar, 24 bölüme sığmış şekilde sevinçler, korkular, boşluklar ve herşeyden önce bitmeyen soru işaretleri ve kanepeye uzanıp tavana bakılan saatlerimle özetlenebilecek bir Anime olduğu...

İyi seyirler...

[Ryoko Yoichi]

Harika bir seriydi. Özellikle kafamda bazı sorunların olduğu birdönemde izlemiştim ve birçok cevabı bulmama yardım etti Onun dışında da gerçekten eğlenceli ve bazen ağır bir seri.

[yuuki cross]

Japonya Medya Sanatlari Festivali Istanbul’da
anladığım kadarıyla Evangelion: 1.0 You Are (Not) Alone gösterilecekmiş konulduysa özür.
ayrıca Summer Wars da var

http://afufu.net/freewill/2010/08/ev...n-in-istanbul/