Fruits Basket

KÜNYE:
Diğer Adları: Furuba
Yayınevi/Dergi: Hana to Yume, Hakusensha, TOKYOPOP
Cilt Sayısı: 23
Yazar/Çizer: Natsuki Takaya

KONU:
''Uzun, uzun zaman önce Tanrı, bir akşam yemeğine hayvanların hepsini davet etmeyi kararlaştırdı ve hepsine seslendi "Yarın gece sizi eğlenceye bekliyorum, geç kalmayın..!" dedi...

Yaramaz Fare, haberi duyduğu zaman, komşusu kediye bir numara oynamaya karar verdi. Fare, Kedi'ye parti'nin yarından sonraki gün olduğunu söyledi. Ertesi gün hayvanların hepsi kutlama için sıralandı. Fare, partiye ineğin üstüne binerek geldi. Herkes aptal kedi dışında harika bir zaman geçirdi. Kedi tüm şeyi kaçırdı...''


Anime serisini izleyenlerin bildiği üzere ana konu Çin Zodyak Takvimi'ndeki 12 hayvanın lanetini bünyesinde taşıyan Sohma Ailesi üzerine kurulu. Küçüklüğünde yukarıda bahsi geçen hikayeyi dinleyerek büyüyen Tohru, annesini trafik kazası sonucunda kaybetmesi üzerine -büyük babasının da akrabalarında kalacak olmasından dolayı- şahsa ait bir arsada çadırda yaşamını sürdürmeye başlar. Yeni yaşamının başladığı dönemde bir gün,küçüklüğünden beri hayranı olduğu 12 Çin Zodyak Takvimi üyelerine ait,maketlerin yer aldığı bir evin yanından geçmektedir.Bu esnada evin sahibi olan Shigure çıkar karşısına ve bu hikaye üzerine sohbete dalarlar,bu esnada arkadan gelen sesle irkilir Tohru çünkü gelen sesin sahibi,okulunda kimseyle konuşmayan 'Okulun Prensi' lakabı verilen Yuki Sohma'dır.

Gelişen bu olaylardan ve yaşanan birkaç şeyden sonra Tohru da bu eve,ev işlerini yapma konusunda anlaşarak yerleşir ve zamanla köpeğin lanetini taşıyan Shigure, farenin lanetine hapsolmuş Yuki (hamster'cığım benim xD)ve bu aile tarafından farenin oyunuyla 'Tanrı'nın Ziyafeti'nin dışında kalmış olan kedinin lanetine sahip Kyo ile birlikte yaşamını sürdürecektir.Çok geçmeden Tohru, Sohma'ların taşıdığı laneti öğrenir çünkü laneti taşıyan bireyler karşı cinsle kazara bile olsa sarıldıklarında ya da heyecanlanıp, ortama ayak uyduramadıklarında lanetini taşıdıkları hayvanın şekline bürünmektedirler, üstelik geri dönüşleri tamamen çıplak şekilde gerçekleşmektedir...

KİŞİSEL YORUM:
Sonunda tüm heveslendirmelere yenik düşüp noktalayabildim böylesine muhteşem olan bir mangayı. Anime serisini izlemiş olduğumdan dolayı az çok konuya hakim olmanın verdiği rahatlıkla ilerlerken, manganın animeden koptuğu noktaya ulaştığımda bu rahatlığın gereksiz olduğuna karar verdim çünkü beni düşündüğümden de öte güzellikte bir ilerleyeşin ve finalin beklediğini hissetmeye başlamıştım.

Olay bu kadar -yukarıda özetlenen konusundan bahsediyorum- basit gözükse de aslında aile bireylerinin herbirini tek tek tanıdığımızda ve içinde bulundukları dramlara tanıklık ettiğimizde manganın,anime yapımından çok daha ötede olduğunu hemen farkedebiliyoruz. Zaten anime serisinde mangada yer alan karakterlerin hepsiyle-12 hayvanın lanetini taşıyan bireylerlerle- tanışamıyoruz,anime yapımının en eksik olduğu yönlerden birisi bu.Manga da ise her şeye olabildiğince uzunca tanıklık edebiliyoruz üstelik Akito'ya bile üzüldüğünüz bir an gelebiliyor.


Konuyu pek deşmeye niyetim yok aslında çünkü animesinden daha önce bahsettiğim için mangaya sadece kısaca değinmek niyetim.Herbir karakterin bünyesinde taşıdığı dramı daha doğrusu lanetin ağırlığını ve lanetin,onların gelişiminde olan iyi ya da kötü etkilerini okumak,okumaktan ziyade onlarla yaşamak manganın en iyi yönüydü bence.Çıktığı yıl olan -yanlış hatırlamıyorsam 2007 yılı- Guinness Rekorlar Kitabı'nda 'En Çok Satanlar'da yer almayı sonuna kadar hakettiğine inanıyorum.Tv serisinden ayrı olarak bize sunulan karakterlerden Rin'i ayrı bir sevmişimdir, bilemiyorum belki de atlara karşı olan özel ilgimden geliyordur bu sevgi ama öyle bir asaleti daha doğrusu asabiyeti, bir atın üzerine kendiliğinden gelip yerleşmiş hırçınlığını taşıyordu Rin,ergenliğimdeki kendimi gördüm Rin'de.Her şeyi bir kenara atan ve hırçınlığını öne sürerek gerçek duyularını gizleyişi,öyle bir hale geldiğinde de kendiliğinden,muhteşem bir at şekline dönüşümü...

İşin asıl güzel tarafı mangada,seride kafamızda kalan birçok soru işaretinin hatta hepsini cevaplanmış olmasaydı,hele o muhteşem finale ne demek gerek,bir insan hemen hemen bir manganın her chapter.ında ağlar mı,okuduğu Furuba ise evet diyebilirim sadece (özz bu noktada senin kualkarın çınlasın ). Çok manga geçmişim yok,hatta uzun soluklu olarak sabıkam hemen hemen çok azdır ama ne kadar artsa da Furuba'nın bendeki yeri değişmeyecektir eminim,nasıl değişsin,onlarla birlikte başladığım lanetin izlerininin ağırlığını onlarla birlikte taşıyıp,kendimi de bir Sohma kabul ettikten sonra.


Karakterlerin gelişimi,zamanın ilerleyişini,lanetin neden hepsini esir aldığını ve Tohru ile Yuki ve Kyo'nun ortak geçmişine tanıklık etmenizi öneririm,hatta ondan öte mangaya hemen başlayıp da Tohru'nun efsanevi annesi ile babasının geçmişine tanıklık edin derim,okurken gözyaşlarımın kendiliğinden aktığını farkettim ve bunu yaşayan sadece ben değilmişim, bu ana böyle tanıklık eden birçok severi varmış oysa (wizardsky kulakların çınlasın )...

[özz]

Akito hariç herbir karakterine ayrı ayrı aşık olduğum bir hikaye
her bölümde bundan daha üzücü hayat hikayesi olamaz dediğim ama bir sonraki bölümü okurken daha bile beter hissettiğim, gözlerimin dolduğu hatta ağladığım başka bir hikaye ne okudum ne de izledim. 12 Zodyak' ın herbir karakteri değiştiremeyeceklerini düşündükleri kaderlerine ve birbirlerine zincirlerle bağlıyken bu zincirleri teker teker kırmalarına, olgunlaşmalarına tanıklık etmek, bazen de sahip olduğum aile için şükretmek (tamam hikaye gerçek dışı ama böyle hissettim)... gerçekten duygusal anlamda çok şey öğreten bir manga.
ayrıca mitolojik bir hikayeyi barındırması ve bunu eğlenceli bir şekle sokup sunması çok çok güzel.
tanıtım için sağol Squaw, eline sağlık

[Hei_(BK201)]

Tanıtım harika olmuş benim için bir numara olan shoujo türü mangadır. Okumayan çok şey kaybediyor...

[sera myu]

çok güzel bir tanıtım olmuş squaw eline sağlık tek eleştirim resimde niye kyo yok ahah benim için çok özel bir yeri var bu manganın. ilk edit yapmaya başladığım manga, ilk kez çok keyifle okuduğum manga ve inanılmaz güzel bir manga. karakterlerin dramı, gelişimi, okurken karakterlerin büyüyüşünü çizimlerle de görmek bunlar çok keyifliydi. manganın sonuna yaklaşanların ilk bölümleri açıp çizimler arasındaki farka bakmalarını şiddetle öneririm. elimizde büyüdü sıpalar resmen tabii olgunlaştılar da, hiç biri manganın ilk halindeki gibi kalmadı. bu mangaya harcadığım saatler, verdiğim emekler hepsini sonuna kadar hak etti kesinlikle. ama benim için en özel noktalarından birisi furubayı okuduğunda insan diğer shoujoların ne kadar basit olduğunu daha iyi görebiliyor. yakışıklı erkekler, son moda kıyafetler saç baş, aldatma yanlış anlama ve ve şu son mangalarda çok moda olan karşısındaki kıza hiç saygısı olmayan güya cool olan erkeklerle onun peşinden koşan aptal kız olayları falan... furuba bunların hiçbirini yapmadı. ortada yavaş yavaş gelişen çok tatlı bir aşk vardı karşılıklı saygıya, sevgiye dayanan. bütün karakterlerin güçlü oldukları ve zayıf oldukları yönler vardı hiçbiri mükemmel değildi ki bu da bir shoujo tabusudur. hatta yukinin kyoya kızdığı bölüm sen onun kahramanısın, bunun için illa onu düştüğünde yakalamana gerek yok. sen onu gülümsetebildin gibi sözler söylemişti bunlarda heralde bu dediğimin en güzel örnekleridir. mangadaki herkesin aşkı birbirinden farklıydı ama en küçüğünden (hiro-kisa) en büyüğüne kadar (tohrunun anne ve babası) değişmeyen bir şey vardı hepsi çok tatlı ve samimiydi. furuba benim için de her zaman yeri çok özel olan bir manga olacak. bitmesine çok az kaldı ne yazık ki ama çok da yerinde bitti
benim en sevdiğim karakter kyo sonra ayame ama sevmiyorum dediğin karakter bile bir süre ortada olmadığında yokluğunu hissettiriyor çünkü her karakteri aynı derecede olmasada özümsüyorsun. mesela son bölümlerde tohru pek yoktu (ki çok sevdiğim bir karakter değildir, rin'i tercih ederim) ama tohruyu görünce özlemişim dedim
ve son sözlerim mangayı okumadan önce animenin izlenmesini öneririm ama mangadan da sıkılan olursa 60lı bölümlere kadar dişini sıkmasını kesinlikle öneriyorum çünkü bu kadar güzel bir manga yarım bırakılmayı hak etmediği gibi okumayanın da çok şey kaybedeceğini düşünüyorum.
bayağı uzun yazdım ama içimde birikmişti

[sakura hime]

Öncelikle tanıtım için teşekkürler Squaw harika bir tanıtım olmuş bu manga ne yazsam azdır shoujo türüne bakış açımı değiştirdi ama daha bunun gibi bir manga bulamadım o kadar muhteşem ki olaylar öyle güzel işleniyorki biranda kendiniz karakterlerin yerine koymaya başlıyorsunuz herbir karakterin benim için ayrı bir yeri var ama tabiki Ayame'nin ve Kyo'nun yeri ayrıdır heleki Ayame bende onun gibi bir abi istiyorum bu seride aradığınız herşeyi bulabilirsiniz hani kalsik shoujo diyip geçmeyin bu seri diğer shoujoların ne kadar basit olduklarını gösteriyor ayrıca çizimleride başta oldukça kötü olsada sonlarda çizimler öyle güzel oluyor ki doyamıyorsunuz birde seride tüm çiftleri destekleyesi geliyor insanın
çok konuştum kısaca bu mangayı okumayan kalmasın

[worless]

Squaw ellerine sağlık gene süper olmuş tanıtım.
Animesini çok sevmesem de mangasını beğenmiştim.